Çok rahat bir uykudan sonra, duş ve kahvaltı derken hemen çarşıya ineyim dedim. Ankara da yaşayanlar bilir ki merkez Kızılay’dır.
Ayrancı’da oturduğum için de Kızılay yakın diyerek, yürüyerek inmeye karar verdim. Tam meclis duvarının oraya geldim ki anahtarlarımı unuttuğum aklıma geldi. Dönüp geriye bir hamle yapıp durdum, sonra “”aman boş ver. Annem evde nasılsa” dedim ve yoluma devam ettim. Biraz yürüdükten sonra yerde ters dönmüş debelenen bir kara böcek fark ettim. Karıncalar da üşüşmüş, parçalamaya çalışıyorlar. “hay Allah! O da can derdin de!” derken yola devam edemeyeceğimi anladım. Isırır korkusuyla, elimle düz çevirmeye de çekindim hayvanı, ama oyalanacak vakitte yoktu! Çimlerde gördüğüm bir dalı aldım ve böceği düzelttim, hayvan can haliyle hızla uzaklaşmaya çalışırken, duvara tırmanmak istedi ve tekrar ters döndü! Karıncalar da başına! Gene düzelttim ve gene aynı hızla duvara çıkmaya çalışırken ters döndü! “Başarmayacak” dedim ve gene düzelttim ama o, bu sefer iyiliğin geldiği yeri öğrenmiş olacak ki, uzattığım dala tutundu ve ben de aldım karınca yuvasından uzak bir yere koydum. Sonra bir dakika kadar bekleyip kontrol ettim başına bir şey geldi mi diye. Baktım, yoluna devam ediyor.

Kızılay’ a inerken olayı düşündüm. Bir anahtarlığı unutup geri dönmek istedim ve sonra bir şey beni vaz geçirdi!
Bir süre sonra, çok farklı bir olaya karışıp müdahale etmek zorunda kaldım.

Eğer o böcek karıncaların erzakı olacak olsaydı kaderde, ben görmeden geçecektim.
Ama, yaşamı devam edecekmiş ki, o problemden kurtulmasına ve yaşamının devamına ben sebep olmuştum.
Şu Tanrı’nın düzeni hakikatten mükemmel! Her şeyi, her şeye sebep kılıveriyor!
Bazı vahşete doymayanlar ise, tv lerde rayting yapmak için, belgesel çektikleri zaman, av konumundaki hayvanları yakalayıp hafif uyuşturup aslan vb. etçil büyük hayvanların önüne atıyor ve çekime başlıyorlar!

Oysa diğer belgesellerde defalarca üzerine basa basa söylenen bir konu var ki, bütün av ve avcı konumundaki hayvanlar sürü halinde dolaşır. Öyle tek başına avcı hayvanların olduğu yerleri ziyaret etmez…Bütün hayvanların koku alma duyusu çok gelişmiştir, hele ki av konumundaki hayvanların burunları daha hassastır. Asla aslan vb hayvanlara yakın yerde tur atmazlar!

70 yıllarda National Geographic ekibi bir aslan sürüsünün, zebrayı avlamasını görüntülemek için tam 7 ay beklemişler. Böyle bu günküler gibi her hafta bir av sunmamışlar etçillere.
Buna “doğanın kanunun” diyerek saklanmaya çalışan okurlarım olacak elbette. Ben de diyorum ki onlara “doğanın canına okurken kural tanımayanlar, içlerindeki vahşeti tatmin etmek istedikleri zaman mı doğanın kanunu tanıyorlar

Lütfen bir kere daha düşünelim.
Bir sonraki yazıda görüşmek üzere…

Başak Dursun

Başak Dursun

1993 de başlayan medya geçmişinde, 1998 de kablolu yayın yapan btv de yapımcı-sunucu olarak görev yaptı. 2006 yılında Sabah-Ankara'da köşe yazarlığı na başladı. Üç kere "yılın köşe yazarı" seçildi. Meclis Haber Dergisi ve Domatessuyu'nda köşe yazarlığı yapmaktadır.