Haksızlıklara hiç tahammülüm yoktur ve bunu beni yakın tanıyanlar çok iyi bilirler. Karşımdaki kişi kim olursa olsun, yaptığı haksızlığı ona fark ettirene kadarda uğraşırım.
İkili ilişkilerde de bu böyle oluyor.
Kadın ve erkek dönüşümlü olarak birbirlerine haksızlık yapmaya alışıyorlar zamanla! Nedir bu ilişkilerdeki trajedi merakı anlayamadım.
Eğer karşımızdakinin sevgisinden emin değilsek ya da duyguları kapalı birisiyse dikkatini çekmek için sonuçta bizi sıkıntıya, ilişkiyi tehlikeye sokacak olaylar peşine düşüveririz dikkat çekmek için. Diyelim ki, sevgilimizin hala eski sevgilisini unutamadığı düşüncesine bir kapılmaya görelim!

Sevgili okurlar..
Sizleri acılarımızla daha fazla oyalamadan, dikkatinizi ciddi bir şekilde çekeceğine inandığım takıntı konusunu ele almak istedim.
Herkesin mutlaka takıntıları vardır elbette. Kah iyi.. kah köt..Ama neticede takıntıdır işte. Aslında çevreye zarar vermemesi ne kadar iyi olur!.. Aşk takıntıları en tehlikeli olanıymış. Ama bunu ayırt etmek çok önemli. Eğer biten bir ilişkinin unutulmayan hatıralar, duygusal yönü ağır basan veya hafif sakat ruhlu insanlarda takıntıya sebep olabiliyor.
Bu yazıya gelmek için ne arama yaptılar:takıntı

Aslında ilk gözlerini açtığında, şöyle bir baktım ki, bir gözü daha açıktı ve “işte bu! İstediğim gibi kedim oldu! Bu benim ödülüm! Adı da Ödül olacak” demiştim sevinçle!
Anneleri öyle bir özenle bakıyordu ki onlara.
Zamanla büyüdü serpildi uzun tüylü kuyruğu hariç her yeri bembeyaz, bir gözü mavi bir gözü sarı bir güzellik olmuştu karşımızda. O zaman Eryaman’da oturuyorduk. Evimiz yüksek girişti ve bu yüzden aşağı inemiyorlardı.

Hep o çocukluk dönemlerimdeki yapımızı ve bu günkü çocukların yapılarını karşılaştırıyorum.
Bir sürü oyunlar icat ederdik. İstop!.., Yakan top!..Tombik!..
Çin Çan!.. Saklambaç!.. Bazı oyunların öncesinde ebe seçmek için saydırmaca yapılırdı ve tekerlemeli saydırmacalardı bunlar. Hatırlıyorum.. Yanlış değilse şöyle vardı bir tane..
Ooooo.. iğne battı, canımı yaktı, TOMBUL KUŞ!
Arabaya koş!
Arabanın tekeri, İstanbul’un şekeri,.. Hop!..Hop Altın top!..

Sevgili okurlar, Domatessuyu.com un sahibi Onur’un hakikatten çok eğlenceli bir ailesi var. İltifat ve reklam için asla yazmıyorum. Onlara ne zaman gitsem hiç canım sıkılmıyor ve vaktin nasıl geçtiğini anlamıyorum bile.
Onur geçenlerde Ankara’ya geldi. Ama ondan önce ağabeysi askerden gelmiş ve ben de ziyarete gittim. Akşam vaktiydi. Evlerinde Kıvanç’ın arkadaşları vardı. Yerime otururken “Kıvanç iyi geçti mi?” diye sordum. Tabii “askerliğini rahat yapabildin mi?” manasındaydı sorum. Ve gerçekten rahat geçirmiş olacak ki, o muzip bakışı bir anda yüzünde belirdi ve gülerek” iyi geçti Başak hanım!” dedi ve bir kahkaha kopuverdi. …

Sevgili okurlar.. Son zamanlarda ki magazin programlarında dikkatimi en çok çeken konulardan biri, bazı ünlülerin, gündemde kalmak için, diğer ünlülerle girdikleri polemikler oldu. Dıştan bakınca dersin ki “oh! Ne ala! Çalışma sadece ona buna laf at gündeme otur!” evet bu söz, bu yolla gündemde kalmayı tercih edenlerin bazıları için geçerlidir. Hatta ileri gidiyorum, ünlü mankenlerimizden biri, ona buna sataşmalarla kendisine hakaret ettirip açtığı davalardan elde ettiği kazanç 1.500.000 TL ( eski paraya göre 1.5 trilyon) olmuş. E ağlayanın malı gülene iyi gelmez. O yüzden sonrasını düşünsün bence!,

Sevgili okurlar oldukça yoğun bir dönem geçirdim ve bu yoğunluğun ortasında karşılaştığım bir fotoğraf benim bütün içime gömdüğüme inandığım özlemleri hoplattı ve dayanamayarak göz yaşlarına boğuldum. Aklıma gelenleri paylaşmak istiyorum.
İnsanoğlu asla unutmuyor, unutamıyor!
“Unuttuuum!.. Gitti!”
Hadi oradan yalancı! Demen bile hatırladığının, unutmadığının en net kanıtıdır!