Artık evlisiniz.Kalbinizi ısıtacak bir aşk buldunuz.Ruhunuzu sevindirecek bir ilişki kurdunuz.Yeni bir ailesiniz.Bundan önce tek başına yaşıyordunuz.Şimdi birlikte yaşayacaksınız.Artık birbiriniz için yaşayacaksınız.Ortaklaşa yaptığınız bir şöminenin başındasınız artık.Ateşi birlikte tutuşturdunuz.Bu ateşi hiç sönmemesi için elinizden geleni yapmalısınız.Ateşe odun atacaksınız.İlk odunu atan siz olacaksınız.”Önce eşim atsın !” derseniz,ortaklaşa yaktığınız ateş söner.Yuvanız soğumaya başlar ateşiniz söner.

Evlilik, bir üçüncünün dünyaya gelebilmesi için iki yüce varlığın beraberliğidir. Ayrılığı ortadan kaldırmak uğruna ruhun güçlü bir sevgi içinde kurduğu birliktir.
O yüce birliktir ki birbirlerinden ayrık bireyleri iki canın içinde birleştirip bütündür.
Başlangıcı bir bakış ve sonu sonsuzluk olan bir zincirin altın halkasıdır. Lekesiz bir gökyüzünden, insanın kalp tarlasına inen pak bir yağmurdur.Nasıl ki sevgilinin gözünde parlayan ilk bakış insanın yüreğine serpilmiş tohuma ve ilk öpüş hayat ağacının dalında açmış bir çiçeğe benziyorsa, aynı şekilde iki sevgilinin evlenerek kurdukları beraberlik de o tohumun ilk çiçeğinin ilk meyvesi gibidir.